Gisteren zijn Toon en Yvonne komen eten. Heerlijk al dat bezoek en we eten buiten dus ik ga er van uit dat het veilig is.
Wat een tegenstelling tot het hele slecht nieuws over zwager Teun dat we zojuist gekregen. Vreselijk voor Mieke om iemand zo te zien lijden waar je van houdt. En voor Teun het idee dat dit je laatste dag kan zijn. Ik wens Mieke, de kinderen en de kleinkinderen heel veel sterkte toe in deze laatste fase. Alles wordt zo relatief als de dood zich laat zien. Wij zitten hier in Frankrijk gelukkig te wezen en op 1200 kilometer afstand vecht iemand die je dierbaar is voor zijn leven. Het is niet eerlijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
Het plan is om komende vrijdag te vertrekken naar de Dordogne en dan is er een eind gekomen aan ons 7 maanden durende verblijf hier. We kunn...
-
De laatste blog alweer 4 dagen geleden, wat gaat de tijd toch snel. Afgelopen dagen stonden in het teken van het vullen van het houthok. Sa...
-
Net als Trump zijn we bezig geweest met een muurt, in ons geval een muurtje dat helemaal begroeid was met bramenstruiken en gedeeltelijk was...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten